okyanusun en dibinde,yosunların sardığı çürmüş cesedini gördüğüm zaman yukarı baktım.Hayır hiç ışık yoktu...Hastalıklı bir bakterinin bakışları altında bir zamanlar elimi bırakmayan ellerine uzandım.Tenin,kokusu dısında aynıyıdı.Soğuk ve derin bir mavi içinde gözlerine baktım evlatlıktan reddedilmiş bir cocun belkide bidaha hiç göremeyeceği annesine baktığı gibi.İkimizde yüzüyorduk ben koca gri bir boşlukta sense en dipte.Kimsenin umursamayacığını biliyorduk.Yani bi kurtarma çabası felan.Ruhun gitmiş bedenin kalmıştı benimse bedenini kaybetmiş sahipsiz ruhum.Gine sessizdin sen.Bana rastlamaktan sıkıldın sanırsam her patikada.saat 23:00 iskelden atlamadn önceki son sözlerin seni durmadan anımsamak bir kanama mı?Ekmnezi lanet olsun...ATLAYAN BENMİŞİM!!!Baktığım surat benimkiymiş sen suan belki başkasıylasın peki ya beni.Ruhum bırakırken bedenimi neler saçmaladım neden saçmaladım napıyorum.

Nerdeyim???

saçma gelebilir bilinclatından

cennete kabul görmeyen bir şeytanın ağıtları dudaklarımda.

var olmaktan vazgeçmişken alacakaranlıkta

yolunu bulamayan bir kahinken bir çift gözyaşı savruldu avuçlarıma

durdum ve ekmnezi geçirmiş geçmişime baktım

ölümün aydınlattığı hayatıma...

yıldızlara ulaşmak istedim çıldırırcasına

gökyüzü ağladı,tepemden küçümser bakışlar attı

bense pişmanlığımı ciğerlerime doldurup yoluma devam ettim kime ait olduğunu bilmeden

seni düşündüm attığım her adımda

sana ait olduğumu düşündüm

ve bir kasırga süregeledi

cehennemdeydim...