Hatırlıyorum...Acının kasıp kavurduğu lanetli bir geceydi.Gözyaşların gibi dudaklarıma çarpan umarsız yağmur damlaları içinde yürüyordum.Hava bedenim kadar olmasada sağuk ve kaskatıydı.Güvercinler çoktan göç etmiş yerini kargalara...
okyanusun en dibinde,yosunların sardığı çürmüş cesedini gördüğüm zaman yukarı baktım.Hayır hiç ışık yoktu...Hastalıklı bir bakterinin bakışları altında bir zamanlar elimi bırakmayan ellerine uzandım.Tenin,kokusu dısında aynıyıdı.Soğuk...
sonu gelmeyen yanlızlıklar paranoyası,içine düştüğün cukurda elini tutan hiçkimse yok mutluyum derken kanayan bedenin,aldığın yaralardan fışkıran kan kokan dikenli güller adını dahi bilmediğin bu yolda,tek başınasın,yanlız... sonbaharda gün...
cennetle cehennem arasında carmıha gerilmiş ruhum hayatın anlamını bilmeden ölüyorum, ekiyorum gözyaşlarımı üstünden geçtiğin kurak topraklara yok olmuş kelimeler dudaklarımda, hep seni anıyorum bu dar karanlık sokaklardan gecerken kan sağıyorum...
Süslü püslü büyük dükkanların arasında kaybolmuş köhne bir insan satıcısı.Kimsesizler reyonunun tozlu raflarında dışarıdaki yağmura aldırmadan seni bekleyen bir ben.Avuçlarımın içinde senden kalanlarla hala o...
yanlızlık tarlasındaki tek ağaçbudanmamış yaşlı topraklarkalbini aryan bir korkulukyaralarını sarmaya çalışan kargalarSeni kaybeden ben pas tutmuş gözlerimlehafızamda kalan sonbaharlayolunu kaybetmiş,umudu kalmamış,çitleri geçemeyenyitik bir ben...
Sevgileri yarına ertelidik sonu gelmez kargaşaların içinde yol kenarlarında kalmış kıvranan bulanık kanatsız güvercinlere emanet ettim yanlızlığı hüznümü yansıtan nehirlere bırakıyorum gözlerimden akan kanları Her nefes alışımda sana...
donuk hayallerimin ardına saklıyorum paramparça ruhumu Simsiyah sokaklarda buluyorum bedenimi,ruhumdan farkı kalmamış düşüyürum dipsiz bir kuyuya belki seni bulurm diye sen ordasın orda biyerde görüyorum sanki siluetini Gereksiz buluyorum...
Ölü cocuklar dansediyor isyan edercesine karanlık odalarda Haykırıyorlar aydınlığa nefretlerini Işık yaktı bedenlerimizi Sizin beyaz ışığınız,bizim ölümümüz oldu diyor kolu olmayan Çiğneyip geçiyor gözyaşlarının üstünden Korkarak isyani bakışlar atıyor tepesindeki...
Günler geçip gider ardına bakmadan Yağmur zamanlarına sakladığın gözyaşların da yoktur Damarlarında işleyen kan durur,aniden düşen bi yaprak getirir seni kendine Dayanmalısn sonbahara... Terkedişler, paramparça bedenine bir yara daha...
Aynı sahnede ağlamıştın Kaybettiğin birçok şeyi isterken umutların kaldı avuçlarında tamda yeşermeye başlamışken bir tutam kök kaldı toprağımda,ve seni isterken bi gözyaşı olmuştum yanaklarında Daha önce dayandın,birazda dayan Hiç mi ağlamadın veda...
Hatırlarmısın?Rus ruleti oynardım sensiz kuytu köşelerde... Her savaşta yitirdim gri garnizonumu Her savaş sonrası sererlerdi önüme bembeyaz kefenleri Yüzleri tanınmayacak halde,Cesetleri gömülemeyecek acizlikte... Ağlıyorum...Pas tutmuş gözlerimle ruhlarına bakarak Yağmur altında,bir...